Etiologia i patogeneza.

Posted in Uncategorized  by admin
June 26th, 2019

W roku 1917 Wagner-Jauregg użył zimnicy trzeciaczki, którą zaszczepiono dziewięciu paralitykom. Wyniki lecznicze były zdumiewająco korzystne. W r. 1918 zdarzyło się nieszczęście. Szczep trzeciaczki okazał się zanieczyszczony zimnicą tropikalną.Trzech szczepionych chorych zmarło. Dopiero w r. 1919 otrzymał Wagner- Jauregg czysty szczep trzeciaczki. Chociaż liczyć się trzeba z możliwością, że antybiotyki wyprą piretoterapię, to jednak wciąż jeszcze zimnica uchodzi za potężny lek przeciw porażeniu postępującemu. Etiologia i patogeneza. Czynnikiem chorobotwórczym jest krętek blady (Spirochaeta pahidp). Spośród zakażonych kiłą zapada jednak na porażenie postępujące tylko 2-5%, do czego dodać można 30% zachorowań na wiąd rdzenia bez objawów porażenia. Od dawna toczą się spory co do przyczyn znikomego odsetka paralityków w stosunku do zachorowań na kiłę, a także co do przyczyn stosunkowo rzadkiego występowania porażenia postępującego i wiądu rdzenia w krajach niecywilizowanych, gdzie natomiast kiła trzeciego rzędu występuje znacznie częściej i przebiega ciężej. Read the rest of this entry »

Comments Off

Leczenie gorączkowe.

Posted in Uncategorized  by admin
June 26th, 2019

było odkryciem epokowej wagi. Już Hipokrates, Celsus i Galen w pismach swoich zamieścili wzmianki, z których wnosić można, że zauważyli wpływ chorób gorączkowych na zaburzenia psychiczne. W XVII i XVIII w. niektórzy celowo zakażali melancholików chorobami skórnymi, np. świerzbem, w celach leczniczych.Reuss próbował uspokajać podnieconych psychicznie chorych zaszczepieniem im ospy. W XIX w. pojawia się coraz więcej doniesień o korzystnym wpływie różnych chorób zakaźnych na przebieg psychoz. Spostrzeżenia te dotyczą duru brzusznego, cholery, gorączki powrotnej, płonicy, odry, ospy, żółtaczki zakaźnej, spraw ropnych, świnki, róży, różyczki. Ricord i Despres pierwsi zastosowali różę do celów leczniczych. Nie brakło powikłań śmiertelnych. Entuzjazmowano się poza psychiatrią metodami sztucznego wywołania ropienia. Bardzo rozpowszechniona była tzw. zawłoka (setaceum): przebijano na karku podstawę fałdy skórnej igłą i przewlekano powrózek z waty, jedwabiu lub płótna. Powstające w kanale podskórnym (długim ok. 30 cm) ropienie miało działanie lecznicze. Read the rest of this entry »

Comments Off

Kiła.Dane historyczne.

Posted in Uncategorized  by admin
June 26th, 2019

Dane historyczne. Przeważa pogląd, że kiły nie było w Europie przed powrotem Kolumba z Haiti w r: 1493. Z badań źródłowych wynika, że istotnie ani w starożytności, ani w średniowieczu nie opisywano chorób psychicznych, które by odpowiadały obrazowi klinicznemu porażenia postępującego. Takich opisów można się dopatrzeć dopiero w pismach Villisa (1672), Haslama (1798), Coxa (1804), Esquirola (1805, 1814) i jego uczniów. Spośród nich pierwszy Georget (1820) opisał już wyraźnie jednostkę, w której przewlekłe zapalenie mózgu i objawy neurologiczne kojarzą się z postępującym otępieniem.Chorobę tę nazwano paralysie generale. Dopiero jednak Antoine Laurent Bayle (1822, 1826) wyosobnił porażenie postępujące jako jednostkę nozologiczną i powiązał typowy obraz kliniczny z odpowiednimi zmianami anatomopatologicznymi. Syn Filipa Pinela Scipion (1858) opisał dyzartrię i inne objawy oraz rozgraniczył porażenie postępujące od wiądu rdzenia. Już Bayle rozważał zależność porażenia postępującego od przebytych chorób wenerycznych, jednakże zależność tę ostatecznie odrzucił, wskazując na fakt, że choroby weneryczne są bardzo częste i w większości przypadków nie prowadzą do obłąkania. Read the rest of this entry »

Comments Off

CHOROBY PSYCHICZNE NA TLE KIŁY.

Posted in Uncategorized  by admin
June 26th, 2019

CHOROBY PSYCHICZNE NA TLE KIŁY. PORAŻENIE POSTĘPUJĄCE (PARALYSIS PROGRESSIVA SEU DEMENTIA PARALYTICA). Określenie. Jest to przewlekłe kiłowe zapalenie mózgu, wyrażające się klinicznie typowym zespołem psychoorganicznym, objawami neurologicznymi i zmianami w płynie mózgowo-rdzeniowym, prowadzące w przypadkach nie leczonych do postępującego narastania objawów i do śmierci w ciągu 2-6 lat. Lud nazywa tę chorobę rozmiękczeniem mózgu.Do pojęcia porażenia postępującego należy więc: 1. Postępujący przebieg choroby. Występujące remisje są wynikiem leczenia, a zdarzające się samorzutne remisje są następstwem zadziałania przypadkowych czynników leczniczych, np. spraw gorączkowych. 2. Porażenie dotyczy zarówno somatyczno-neurologicznych, jak i psychicznych czynności. Ściśle biorąc, do porażenia dochodzi dopiero w ostatnim okresie choroby, w ciągu długiego czasu chodzi tylko o niedowłady. Read the rest of this entry »

Comments Off

Porażenie postępujące.

Posted in Uncategorized  by admin
June 25th, 2019

Przeważnie zauważyć można lekką niezborność ruchową. Zaburzenia mowy są bardzo typowe. Już w zwykłej rozmowie można stwierdzić, że mowa jest zamazana, głoskowa- nie utrudnione, zwolnione i niezupełnie ostre. Szczególnie znamienne jest potykanie się na zgłoskach (dysarthria), które można uwidocznić, polecając choremu powtarzanie trudniejszych i dłuższych wyrazów, zawierających spółgłoski r oraz l, np.: pierwsza artyleryjska brygada, kratkowane flanelowe kaftaniki, Karol ukradł Karolinie korale. Inne testy służą równocześnie do badania wymowy i pamięci, jak np.: przeleciały, trzy pstre przepiórczyce przez trzy pstre kamienice; nie pieprz Pietrze wieprza pieprzem, bo przepieprzysz wieprza pieprzem Pietrze itd.W daleko posuniętym porażeniu postępującym mowa zamienia się na niezrozumiały bełkot. Pismo staje się niepewne, drżące i pełne plam, rządki liter są niedbale rozmieszczone, litery, zgłoski, i wyrazy wypadają, ulegają przestawieniu lub podwojeniu. W daleko posuniętym procesie w czasie mowy zauważyć można drżenie warg, podobnie jak u dziecka, któremu zbiera się na płacz. Stwierdza się też drżenie palców rąk i języka. W mowie. piśmie i w mimice, a także w ruchach chorego i w jego chodzie widać trudne do opisania upośledzenie koordynacji ruchowej. Read the rest of this entry »

Comments Off

Chwiejność nastroju.

Posted in Uncategorized  by admin
June 25th, 2019

Chwiejność nastroju osiąga znaczne rozmiary. Wybitne w okresie skarg neurasteniczno- hipochondrycznych poczucie choroby ustępuje na rzecz euforii. Sprzężenie się błogostanu z chwiejnością afektywną przy ogromnej sugestywności chorych stwarza niezapomniane epizody obrazu klinicznego: chorego można z łatwością, łatwiej niż dziecko, przeprowadzić z nastroju płaczliwego w beztroską wesołość, z gniewu w rozczulenie i na odwrót, i to wielokrotnie. U chorych zanika stopniowo napęd psychoruchowy, zatraca się wytrwałość i celowość wysiłków zmierzających do urzeczywistnienia zamierzeń, chorzy przestają podejmować inicjatywę, a jeśli ją podejmują, to tylko po to, aby po jakimś czasie o swoich dążeniach zapomnieć i przerzucić się ku innym pomysłom. Zanik uczuciowości wyższej bywa w wielu przypadkach jednym z pierwszych objawów, które zaskakują otoczenie chorego. Read the rest of this entry »

Comments Off

Neurastenia kiłowa.

Posted in Uncategorized  by admin
June 25th, 2019

W przypadkach tych neurastenia kiłowa przechodzi w stadium neurasthenicum porażenia postępującego. Jest zasadą naczelną psychoterapii, żeby nie lekceważyć nigdy skarg podmiotowych chorego. Zasada ta jest szczególnie godna podkreślenia w stosunku do chorych, którzy przebyli kiłę, o czym lekarz jednak może nie wiedzieć. Zanim dojdzie do typowych objawów porażenia postępującego, chory w ciągu wielu miesięcy, a nawet lat, może nie zdradzać żadnych innych objawów prócz neurastenii. Nie potrzeba podkreślać ogromnej odpowiedzialności lekarza, który przypadek taki otrzyma.Zwłaszcza kiedy zgłasza się chory w średnim wieku, dotąd wolny od wszelkich objawów nerwowości, który nigdy poważnie nie chorował, należy myśl skierować ku możliwości porażenia postępującego. Okaże się wówczas niejednokrotnie, że pod objawami neurastenii kryją się już pierwsze objawy zespołu psychoorganicznego, co znajdzie też potwierdzenie w wynikach badania płynu             mózgowo- rdzeniowego. Obraz kliniczny. Zespół psychoorganiczny w mało której jednostce chorobowej bywa tak kompletny jak w porażeniu postępującym. Read the rest of this entry »

Comments Off

SYMPTOMATOLOGIA.

Posted in Uncategorized  by admin
June 25th, 2019

SYMPTOMATOLOGIA. Neurasihenia syphilitica i okresu zwiastunów. Już na początku kiły drugiego rzędu występują objawy przypominające zespól neurasteniczny. Określenie to nie jest ścisłe, gdyż większość skarg podmiotowych chorego położyć trzeba na karb organicznego schorzenia, jakim jest zakażenie ustroju kiłą, zwłaszcza gdy krętki blade wnikają w obręb układu nerwowego ośrodkowego. Niezależnie od tego trzeba powiedzieć w obronie określenia neurastenia, że świadomość zakażenia kiłowego stanowi ciężki do zniesienia uraz psychiczny i w związku z tym zrozumiały jest odczyn neurasteniczny chorego.W obrazie klinicznym odnaleźć też można mnóstwo składników psychogennych. Samopoczucie chorego jest złe, skarży się on na uciskowe bóle głowy i bezsenność, nie może skupić myśli, wszystko go drażni, odczuwa jakieś nieokreślone bóle i inne dolegliwości w rozmaitych częściach ciała, jest przygnębiony i nastrojony hipochondrycznie, miewa stany niepokoju i lęku. Czasem stwierdzić można ospałość, trudności wysłowienia się, nudności lub pobudzenie do wymiotów, stany podgorączkowe i zawroty głowy. W niektórych przypadkach pojawiają się przemijające niedowłady. Read the rest of this entry »

Comments Off

Anatomia patologiczna.

Posted in Uncategorized  by admin
June 25th, 2019

Anatomia patologiczna. Zmiany w płynie mózgowo-rdzeniowym w kile drugiego rzędu wskazują na to, że już wcześnie dochodzi do zakażenia swoistego opon mózgowych. Wtargnięcie krętków bladych do opon mózgowych nie jest więc wydarzeniem tak niebezpiecznym, jak np. wtargnięcie prątków gruźlicy lub drobnoustrojów ropotwórczych. Krętki blade mają właściwość usadowiania się w ośrodkowym układzie nerwowym bez powodowania burzliwych objawów i wywoływania w sprzyjających warunkach zmian przewlekłych.W przeważającej większości przypadków zmiany, w płynie mózgowo-rdzeniowym ustępują, lecz krętki prawdopodobnie nie znikają. Jeżeli w dalszych okresach zakażenia dochodzi czasem do nagłego pogorszenia, to tłumaczyć je można albo nowym najazdem krętków na układ nerwowy ośrodkowy, albo wzmożeniem zjadliwości krętków, które dotąd żyły w utajeniu. Zmiany miąższowe mózgu, znamienne dla porażenia postępującego ujmuje się dzisiaj jako kiłowe zapalenie mózgu (encephalitis lub meningoencephalitis luica). Read the rest of this entry »

Comments Off

Wybuch stanu maniakalnego.

Posted in Uncategorized  by admin
June 24th, 2019

Za postać maniakalną należy dlatego uważać tylko te przypadki, w których zespół maniakalny stanowi powikłanie epigenetyczne procesu porażennego. Sam ten proces rozwija się powoli i objawy postępującej choroby może ujść uwagi otoczenia. Natomiast wybuch stanu maniakalnego, przebiegającego z zasady z dużym podnieceniem psychoruchowym i napastliwością chorego ( eksoansia) w stosunku do otoczenia, wywołuje alarm, skłaniający niezwłocznie do umieszczenia chorego w zakładzie zamkniętym. Dlatego zazwyczaj na podstawie wywiadów trudno ustalić, jaki był stan chorego przed wystąpieniem objawów maniakalnych. Otoczenie chorego jest bowiem pod wrażeniem tych bujnych objawów, uważanych za początek choroby w ogóle.Zazwyczaj przebieg sprawy jest następujący: po okresie neurastenicznym, który może trwać wiele lat, zaczynają się pojawiać stopniowo objawy zespołu psychoorganicznego. I ten okres może czasem trwać długo, obecnie znacznie dłużej niż dawniej, wiele miesięcy, rok, dwa lata. Tuż przed wystąpieniem objawów maniakalnych, chory jakiś czas może być depresyjny. Read the rest of this entry »

Comments Off

« Previous Entries Next Entries »