Posts Tagged ‘histamina w żywności’

PŁYN MÓZGOWO-RDZENIOWY.

Posted in Uncategorized  by admin
September 23rd, 2018

PŁYN MÓZGOWO-RDZENIOWY. Płyn mózgowo-rdzeniowy w przypadkach nie leczonych wykazuje następujące zmiany typowe. Odczyn Wassermanna jest dodatni niemal zawsze zarówno we krwi, jak i w płynie. W płynie wypada on dodatnio przy rozcieńczeniu do 0,2. Silnie dodatni bywa on w 93%, średnio dodatni w 4%, wątpliwy lub ujemny w 30%.W nierozcieńczonym płynie jest niemal zawsze dodatni. Odczyny te nie słabną mimo półgodzinnego podgrzewania płynu do 56°. Odczyny globulinowe są zawsze dodatnie. Ilość białka ulega z zasady- podwyższeniu. Wartości powyżej 20-30 mffo (0,02-0,03%) uważa się za patologiczne. Zwiększenie globulin przeważa ad zwiększeniem albumin, stąd zwiększenie wskaźnika białkowego powyżej 1. Zwiększenie liczby składników komórkowych, czyli pleocytozę, stwierdza się zawsze. Wartości powyżej 6-9,3 uważa się już za co najmniej podejrzane. Przeważnie liczba ta wynosi 20-70. Wartości wyższe nie są typowe, a powyżej 300 budzą podejrzenie kiły mózgu. Składniki komórkowe bywają różne, najczęściej są to jednojądrzaste leukocyty.Przy odczynie złotowym uważa się wynik za typowy dla porażenia postępującego (krzywa paralityczna), jeżeli 4-6 pierwszych probówek ulegnie zupełnemu odbarwieniu. W odczynie mastyksowym szczyt skłaczkowania uzyskuje się często dopiero w drugiej lub trzeciej probówce. Leczenie swoiste w okresie drugiego rzędu nie wywiera wyraźniejszego wpływu na stan płynu mózgowo-rdzeniowego, natomiast nierzadko odczyn Wassermanna we krwi jest wówczas ujemny (8010). Odczyn słabo dodatni lub ujemny w płynie zdarza się wówczas przy słabszych stężeniach. Read the rest of this entry »

Comments Off

Posts Tagged ‘histamina w żywności’

PŁYN MÓZGOWO-RDZENIOWY.

Posted in Uncategorized  by admin
September 23rd, 2018

Zespół Korsakowa porażenny był dawniej postacią częstą, dziś występuje rzadko. Pozostaje to w związku nie tyle ze zmniejszeniem się zjadliwości krętków bladych, spowodowanym nowoczesnymi metodami leczniczymi, a więc stosowaniem arsenu, bizmutu, związków rtęciowych, ostatnio penicyliny, ile raczej z postępem diagnostyki. Mianowicie wczesne rozpoznanie porażenia postępującego pozwala na rozpoczęcie leczenia w większości przypadków w tak wczesnym okresie, że nie zdąży się wytworzyć zespół Korsakowa. Objawy organiczne są tu z zasady wybitnie podkreślone. Z wywiadu dowiadujemy się, że stan chorego narastał stopniowo.Chodzi tu o przypadki zaniedbane. Zaniedbanie to wytłumaczyć można faktem, że nie ma tu wzmożonego napędu psychoruchowego, rzucającego się w oczy otoczeniu. Afekt chorego jest tępy, lecz chory sprowokowany przejawia euforię znacznego stopnia i da się bardzo łatwo pobudzić do fantastycznych, bezkrytycznych, absurdalnych konfabulacji, w których dawniej widziano wyłącznie urojenia. Te urojenia-konfabulacje mają z zasady charakter wielkościowy i podlegają w wysokim stopniu sugestii otoczenia. Read the rest of this entry »

Comments Off

Posts Tagged ‘histamina w żywności’

PŁYN MÓZGOWO-RDZENIOWY.

Posted in Uncategorized  by admin
September 23rd, 2018

POSTACIE KLINICZNE. Postacie kliniczne porażenia postępującego są szczególnie urozmaicone. Podany powyżej obraz kliniczny dotyczy podstawowej organicznej postaci otępiennej. Bostroem (za Bumkem) podał następujące zestawienie postaci klinicznych porażenia postępującego: proste otępienie. Otępienie z euforią.Postać ekspansywna (klasyczna tzw. dawniej mania parolytica). Postać depresyjna (depressio paralytica). Inne postacie razem. Postacie z zespołem schizofrenicznym (w tym 2 przypadki po leczeniu zimnicą i durem powrotnym). Zestawienie powyższe wymaga pewnych wyjaśnień i zastrzeżeń. Dwie pierwsze grupy, obejmujące razem 63%, składają się na postać otępienną (dementywną) porażenia postępującego. Jest to dementih paralytica dawnych autorów, przejawiająca się czystym niepowikłanym zespołem psycheorganicznym. Read the rest of this entry »

Comments Off

Posts Tagged ‘histamina w żywności’

PŁYN MÓZGOWO-RDZENIOWY.

Posted in Uncategorized  by admin
September 23rd, 2018

Za postać maniakalną należy dlatego uważać tylko te przypadki, w których zespół maniakalny stanowi powikłanie epigenetyczne procesu porażennego. Sam ten proces rozwija się powoli i objawy postępującej choroby może ujść uwagi otoczenia. Natomiast wybuch stanu maniakalnego, przebiegającego z zasady z dużym podnieceniem psychoruchowym i napastliwością chorego ( eksoansia) w stosunku do otoczenia, wywołuje alarm, skłaniający niezwłocznie do umieszczenia chorego w zakładzie zamkniętym. Dlatego zazwyczaj na podstawie wywiadów trudno ustalić, jaki był stan chorego przed wystąpieniem objawów maniakalnych. Otoczenie chorego jest bowiem pod wrażeniem tych bujnych objawów, uważanych za początek choroby w ogóle.Zazwyczaj przebieg sprawy jest następujący: po okresie neurastenicznym, który może trwać wiele lat, zaczynają się pojawiać stopniowo objawy zespołu psychoorganicznego. I ten okres może czasem trwać długo, obecnie znacznie dłużej niż dawniej, wiele miesięcy, rok, dwa lata. Tuż przed wystąpieniem objawów maniakalnych, chory jakiś czas może być depresyjny. Read the rest of this entry »

Comments Off

« Previous Entries