Sport i zdrowie
Zdrowe aktywności sportowe dla każdego

Posts Tagged ‘Szkoła tańca Poznań’

Dane historyczne. Przewaza poglad, ze

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

Dane historyczne. Przeważa pogląd, że kiły nie było w Europie przed po- wrotem Kolumba z Haiti w r: 1493. Z badań źródłowych wynika, że istotnie ani w starożytności, ani w średniowieczu nie opisywano chorób psychicznych, które by odpowiadały obrazowi klinicznemu porażenia postępującego. Takich opisów można się dopatrzeć dopiero w pismach vVillisa (1672), Haslama (1798), Coxa (1804), Esqui- rola (1805, 1814) i jego uczniów. Spośród nich pierwszy Georget (1820) opisał już wyraźnie jednostkę, w której przewlekłe zapalenie mózgu i objawy neurologiczne kojarzą się z postępującym otępieniem. Chorobę tę nazwano paralysie generale. Do- piero jednak Antoine Laurent Bayle (1822, 1826) wyosobnił porażenie postępujące Jako jednostkę nozologiczną i powiązał typowy obraz kliniczny z odpowiednimi zmianami anatomopatologicznymi. Syn Filipa Pinela Scipion (1858) opisał dyzartrię .i inne objawy oraz rozgraniczył porażenie postępujące od wiądu rdzenia. Już Bayle rozważał zależność porażenia postępującego od przebytych chorób wenerycznych, jednakże zależność tę ostatecznie odrzucił, wskazując na fakt, że choroby wene- ryczne są bardzo częste i w większości przypadków nie prowadzą do obłąkania. Dopiero Esmarch i Jessen (1857) pierwsi uznali etiologię kilową porażenia postępu- jącego. Zwolennicy tego twierdzenia atakowani byli przez wiele powag naukowych. Clorston (1877) pierwszy zwrócił uwagę na paralysis juvenilis. Wśród ożywionych dyskusji na temat kiłowego pochodzenia porażenia postępującego zasługuje na wy- różnienie głos Kraft-Ebinga (1897). Zaszczepił on kiłę paralitykom wolnym według danych wywiadu od zakażenia kiłowego. Żaden z tych chorych nie zapadł na kiłę, widocznie każdy był już wcześniej zakażony. Od I. 1890, gdy Quinke wprowadził nakłucie lędźwiowe, zaczęto badać płyn mózgowo-rdzeniowy. Znaleziono typowe dla porażenia postępującego zmiany. W roku 1906 powstał odczyn Wassermana, w r. 1912 odczyn Langego, w r. 1913 Noguchi i Moore wykryli w mózgu paralityków Treponema pallidum. W leczeniu używano od wielu wieków rtęci aż do objawów ślinotoku. Obecnie spostrzeżono jej bezskuteczność w poraże- niu postępującym, co posłużyło za argument przeciwnikom kiłowego pochodzenia tej choroby. Jod okazał się również bezskuteczny. To samo stwierdzono w stosunku do salwarsanu, wprowadzonego przez Ehrlicha w r. 1910. Porażenie postępujące uchodziło za chorobę nieuleczalną, prowadzącą nieuchronnie w ciągu paru lat do śmierci. [przypisy: , Szkoła tańca Poznań, Kabiny Sanitarne, Bielizna nocna damska ]

Comments Off

Posts Tagged ‘Szkoła tańca Poznań’

Dane historyczne. Przewaza poglad, ze

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

Postępowanie: Na czczo wprowadza się do żołądka wyjałowiony zgłębnik i prze- płukuje się żołądek wyjałowioną wodą przekroploną w ilości 40-250 ml, zależ- nie od wieku chorego; opłuczyny ujednostajnia ługiem sodowym lub antyforminą, odwirowuje i osad wstrzykuje się śwince morskiej do węzłów pachwinowych. Prątki gruźlicy w kale. W przypadkach podejrzanych co do gruźlicy płuc, w których bakterioskopowe badanie plwociny nie wy- krywa prątków albo plwociny nie można w ogóle uzyskać, szkoła franc- cuska poleca poszukiwać prątki w kale. Badania Eugenii Piaseckiej- Zeyland i Włodzimierza Sznajdra dowiodły, że metoda ta chybia celu. Na 32 przypadki gruźlicy dziecięcej przeważnie ze zmianami gruźliczymi w płu- cach nie stwierdzili ci badacze w kale prątków gruźlicy ani razu, chociaż w 17 przypadkach powiodło się wykryć prątki w opluczynach żołądka. W przypadkach otwartej gruźlicy płuc z licznymi prątkami w gruźlicy w plwocinie u dorosłych wykrywali ci badacze prątki Kocha w kale bakterioskopowe tylko w 2 przypad- kach na 27; a drogą posiewów w 12 na 28, zatem mniej niż w połowie przypadków. O nieprzydatności poszukiwania prątków gruźlicy w kale w gruźlicy płuc metodą bakterioskopową bezpośrednią oraz antyforminową, a także metodami biologicznymi świadczą także badania Emila Dintenfassa. Prątki gruźlicy we krwi. Zagadnienie krążenia prątków gru- źlicy w krwi chorych na gruźlicę płuc interesowało lekarzy od dawna. Pierwsze badania w tym kierunku przemawiały za dużą wartością roz- poznawczą drobnowidowego wykrywania prątków w krwi. Wkrótce okazało się, że taki wniosek Oparto na mylnej interpretacji. Mianowicie stwierdzono, że metodą bakterioskopową wykrywa się prątki kwaso- Oporne bardzo często w krwi osób zupełnie zdrowych. Nie są to prątki gruźlicy, lecz bakterie kwasooporne niechorobotwórcze. szeroko rozpo- wszechnione w przyrodzie, które można znaleźć czasami nawet w wodzie przekroplonej, użytej, do rozpuszczania hemoglobiny. Przekonano się także, że kwasooporne są również otoczki czerwonych krwinek często łudząco przypominające w preparatach bakterie kwasooporne. Przy usu- nięciu tych możliwych błędów badania krwi metodą bakterioskopową co do prątków gruźlicy wypadły ujemnie. Wobec tego odmówiono bada- niom krwi znaczenia. dla rozpoznawania gruźlicy. Sprawę wznowił Lowenstein podając w r. 1930, że opracowaną przez. niego metodą po- siewów można prątki gruźlicy wyhodować z krwi w gruźlicy płuc oraz w gruźlicy innych narządów. Louieneteisi i inni stwierdzili tą metodą prątki gruźlicy także w ostrym gośćcu stawowym i w licznych chorobach nie mających nic wspólnego z zakażeniem gruźliczym. Bardzo liczne ba- dania innych autorów nie potwierdziły jednak wniosków Linnetisteuui co do wartości jego metody t częstości prątków gruźlicy w krwi chorych na gruźlicę. Badacze polscy (GaLiborska, Feliks Przesmycki i Sporzyński, Seliuxmouia i Hieronim Reiterouiski, Eugenia Piasecka-Zeyland) badając 179 przypadków gruźlicy różnych narządów, przeważnie płuc, wykryli metodą Lowensteina przy zachowaniu wszystkich ostrożności prątki kwa- sooporne w krwi zaledwie w 3 przypadkach, przy czym w 2 z nich nie rozstrzygnięto, czy to były prątki gruźlicy, czy kwasooporne niecho- robotwórcze. Dołączając do tych 3 przypadków badania krwi 11.030 chorych na gruźlicę, wykonane przez przeszło 100 innych badaczy, otrzymamy wynik dodatni w 592 przypadkach, zatem zaledwie w 5,3% (Puisecka-Zeuuuui], Dowodzi to, że metoda Lowensteina hodowli prąt- ków gruźlicy z krwi nie ma znaczenia dla rozpoznania gruźlicy, prątki bowiem gruźlicy stwierdza się nią w krwi, wbrew Linoensteinoun, bardzo rzadko, nawet w ciężkiej gruźlicy płuc. [więcej w: , Szkoła tańca Poznań, deratyzacja warszawa, dezynsekcja warszawa ]

Comments Off